از اتاقی شروع کن که برایش طراحی می‌کنی
هر طبقه یا واحد را همان‌طور که هست بکش - دیوار، اتاق، بازشو و تجهیزات - روی DXF کارفرما و با همان کلیدهایی که در همه‌جای آتریوم کار می‌کنند. پلان داخل پروژه روی Bond است؛ پس وب‌اپ و پلاگین راینو هم دقیقاً همان نقشه را باز می‌کنند.
برداشت کامل فضا
دیوار و پارتیشن
کلیک کن و طول را تایپ کن؛ F8 برای اورتو، Tab دیوار را به آن طرف خط می‌برد، ↓ موازی دیوار زیر موس قفل می‌کند. دیوارها به هم وصل می‌شوند و جابه‌جایی یک ضلع راستای همسایه‌ها را نگه می‌دارد.
اتاق
داخل فضا کلیک کن یا دیوارهایش را انتخاب کن و Enter بزن. اتاق از وجه دیوارها پیدا می‌شود؛ خط جداکننده فضای باز را تقسیم می‌کند. مساحت‌ها و طول دیوارها در مشخصات پلان جمع می‌شوند.
در، پنجره و تجهیزات
در (یک‌لنگه، دولنگه، لنگه‌ونیم)، پنجره با ارتفاع کف و سقف، کلید و پریز، کولر اسپلیت، شوفاژ، کمد موجود، قرنیز، چراغ و دریچه‌ی سقف، شکست سقف، کف‌خواب - روی دیوار می‌نشینند و با آن جابه‌جا می‌شوند.
ستون، پله، آسانسور
دیوار آزاد، ستون، پله و آسانسور با نزدیک‌ترین دیوار گونیا می‌شوند و به آن می‌چسبند؛ میز، گیاه، متن و اندازه نقشه را کامل می‌کنند.
ورود و خروج DXF
نقشه‌ی DXF کارفرما را کم‌رنگ زیر پلان بینداز و روی گوشه‌هایش اسنپ بگیر (DWG را اول DXF کن). برای پیمانکار DXF لایه‌بندی‌شده به میلی‌متر بگیر - دیوار، اتاق با اسم، در، پنجره و اندازه‌ها.
طبقه، واحد، زون
هر برداشت زیر یک پروژه است و طبقه، واحد، زون، ارتفاع سقف و متریال دیوار و کف و سقفش را می‌داند - عمداً یک پلان برای هر طبقه یا واحد.
دسکتاپ و وب همیشه یکسان‌اند
پلان یک سند در پروژه است. سر کار در وب‌اپ Bond بکشش - با نمای سه‌بعدی و متر لیزری Leica DISTO، یا برداشت AR با گوشی (آزمایشی) - و در آتریوم کاملش کن؛ یا برعکس. هم‌سانی دسکتاپ و وب یک قانون است: هر چه یکی بکشد، دیگری باز می‌کند.
نمای سه‌بعدی، ورودی DISTO و برداشت AR قابلیت‌های وب‌اپ Bond هستند.
از نقشه‌ی اتاق تا اتاق ساخته‌شده
هدف: هر المان روی پلان یک قطعه یا اسمبلی واقعی آتریوم باشد تا خود پلان فهرست قطعات و قیمت داشته باشد. این‌ها طراحی شده‌اند و این ترتیبی است که می‌آیند.
تصویر مفهومی المان‌های در راه - نه تصویر نرم‌افزار.